edda

Belki bir kaç adım geri giderseniz veya gözlerinizi kısarak bakarsanız, How Can You Sleep - nasıl uyuyabilirsin - yazısını okuyabilirsiniz

Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim. . Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim. . Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim. . Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim. . Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim. . Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim. . Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim. . Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim. . Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim. BENCIL OLDUGUN ICIN VAZGEÇTİM!! Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi. Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. Bu yüzden ben de senden vazgeçtim....

; Dokunulmamış düşlerim vardı benim. Kimseye söylemediğim ve kimsenin bozmasına izin vermediğim düşlerim vardı. İçinde sen olan ama senin bile bilmediğin, dokunulmamış, kirletilmemiş, bozulmamış düşlerim vardı. Beni bu kadar mutlu eden onlardı. Sana bakarken masallar yazardım ben, seni dinlerken, sana dokunurken, her harfinde bir düşü saklayan masallar yazardım. Kimse bilmezdi. Sen de bilmezdin. Kirlenmesin diye söylemezdim. Bazen söz biter Acı kalır içinde Gecelerin de geçmez olur Gündüzlerin de Sonra bitti. Ansızın bitti. Sen gidiyorum dediğin an bozuldu düşlerim. Beklemediğim bir zamandı, beklemediğim bir cümleydi, belki onun için bu kadar yaktı canımı. Kimselere dokundurmadığım düşlerimin üzerine basa basa gittin. Kirlendi düşlerim. Alışmaya çalıştım. Nefes almaya çalıştım. Yaşamaya çalıştım. Çalışmakla olmuyordu. Yaşamam için yeni düşler gerekiyordu. Sen yoktun, kurduğum bütün düşler yokluğunla kirleniyordu. Nefes almakla yaşanmıyordu. Yaşamam için seni sevmem gerekiyordu. Sonunda bıraktım kendimi.. Rüzgara bırakırsın Bir kuru yaprak misali Nerede bulacaksın bilemezsin Sonunda kendini Seni sensiz yaşamayı öğrendim sonunda. Seninle sensiz nefes almayı. İçinde senin olduğun düşleri senden uzakta kurmayı. Sana bakmazken, sen dinlemezken masallarıma düşler saklamayı. Artık sadece seninle değil herkesle paylaştığım dünyada, sadece seninle değil herkesle paylaştığım anlarım vardı. Sen olmayınca yaşam bir masal değildi. Yaşamdı. Sıradandı. Sen Gittin Herşey Gitti Sevinçler Mutluluklar Hayaller Artık herşey sıradan Herşey basit Ben de seni sevmekten hiç korkmadım Sevgilim Seni bu kadar çok sevdiğim için kızdım kendime. Bir gün gideceğini anlamadığım için. Durmaksızın sonsuza kadar süreceğini sandığım düşler kurduğum için kızdım. Yaşadıklarımı herkesin yaşadıklarından ayrı tuttuğum için kızdım. Sen bitti dediğinde o kadar çok acı çektiğim için kızdım. Hala bile bu kadar acı çektiğim için kızdım. Gidiyorum dediğinde biraz daha kal demediğim için kızdım. Bazı anlar vardır ya Ya vardır ya yoktur Göremezsin karanlıktan Çarparsın duvarlara Ama yine de yürürsün Bir sonraki adımın boşluk olsa bile Gözlerine bakmaktan Hiç korkmadım Sevgilim... O kadar çoktu ki sana biriktirdiklerim, sensizliğinde bitiremedim. O kadar çok sevmiştim ki seni, sevmekten vazgeçemedim. Oysa sen bitirdin. Oysa sen vazgeçtin. En Gitmez dediğimdin Gittin.. Sen Gittin. Herşey Gitti...

İşin kötüsü hızla eskiyor yokluğun... Ki varlığın gün yüzü görmemişken, yepyeni dururken böylesine! Şöyle bir toparladım da senin için yaptıklarımı,hani o çok sevdiğin ve masanda tamamlanacağı günü bekleyen puzzle'ın gibi birleştirmeye çalıştım da verdiklerimi,daha bir kaç tanesini koyuverince yan yana sen oluşuverdin... Yavaş yavaş anlıyorum şimdi neresinden su alıyormuş senli hayatım... Seni ölüm kadar büyütmüşüm yaşamımda.Sanki ölümün zıttı yaşam değilmiş de senmişsin! Hani olmasan,olmazmışım...Var mısın şimdi? E varım işte... Üstüne üstlük yarın nasıl bir seni seveceğim korkusu ve endişesi yok içimde... Yarın, daha yeni tanıştığın bir insan ya da bir arkadaşın mı olacağım, öbür gün dokunmadan duramadığın sevgilin mi olacağım düşüncesi yok... Ve sen hiç kıpırdamazsın yerinden, bilirim... Elin telefona gidecek olsa, numaramın son tuşuna kadar sürer cesaretin! Kapımın önüne kadar gelsen, zilim yerine kendini çalarsın kendinden... Sen adım atmaya bile alışık değilsin ki bana ve ben öyle koşmuşum ki sana... Kaç tur atmışım etrafında, kaç kez aşkın hacısı olmuşum bilinmez! Meğer etrafında döndüğüm seni ben yaratmışım. Sana yamadığım ben parçalarını söktüğümde üzerinden, geriye bir avuç günah kaldı... Şimdi ben yalnızım belki ama sen yoksun! Ben baştan aşağı bir ah, sen tepeden tırnağa günah... Ve ...... Aşk yerden göğe boş...

Uzak durun yakınıma

Bu mesafe beni bozar

Kimseler yanaşmasın

Yanlızlık paylaşılmaz

İnceden hatırlarım

O eski dostlukları

Şimdi herkez ayrı uçta

Kaderini inkar eder

Kimi yerer kimi över

Her biri bir ilgi bekler

Umudum hiç ulaşılmaz

Yanlızlık paylaşılmaz

Herkezle kaynaşılmaz...

Sen hiç mi yanlız kalmadın

Şu fani dünyada

Ah o zaman anlarsın

Yanlızlık paylaşılmaz

Bir şarap bir sigara

Sonbahar koynumda

Yanlızlığı kokluyorum

Kurutulmuş yapraklarda

Yağmur yemiş topraklarda

Sen hiç mi yanlız kalmadın

Şu fani dünyada

Ah o zaman anlarsın

Yanlızlık paylaşılmaz